Prilagođavajući se uslovima spoljašnje sredine, pojedine biljne vrste su tokom evolucije izmenile osnovnu građu, funkciju i morfologiju svojih vegetativnih organa. Organ za pričvršćivanje biljaka za podlogu i usvajanje vode i mineralnih materija iz zemljišta (koren) je, kod nekih biljaka, obavljanjem drugih funkcija, kao što su magacioniranje rezervnih hranljivih suspstanci, aeracija i razmnožavanje, značajno promenio svoj spoljašnji i unutrašnji izgled. Širok spektar morfoloških oblika tipičan je i za stablo. Promenivši svoju osnovnu funkciju, stablo je poprimilo drugačiju morfo-anatomiju, i tako je od organa za provođenje mineralnih i hranljivih materija, kod pojedinih biljaka, postalo organ za magacioniranje rezervne hrane, vode, pričvršćivanje, fotosintezu i vegetativno razmnožavanje. Metamorfozom listova – organa za fotosintezu i transpiraciju,formirani su organi osetljivi na dodir koji su sposobni da obavijanjem oko predmeta daju potporu čitavoj biljci (rašljike), organi za magacioniranje rezervne hrane i vode, trnovi, filodije i morfološki raznovrsne strukture namenjene hvatanju insekata i drugih životinja (uključujući i sisare).